Edradour

Na pierwszy rzut oka Edradour można by pomylić z działającym muzeum, a nie z aktywną, tętniącą życiem destylarnią.

Kolejna z wielu destylarni rolniczych w centralnym Perthshire, Edradour, rozpoczęła produkcję w swojej obecnej lokalizacji w 1837 roku, chociaż jeden z rolników, którzy utworzyli pierwotne konsorcjum, Duncan Forbes, legalnie destylował w pobliżu już od 1825 roku. Obfite zasoby wody, ciasne, ukryte doliny (glens) oraz dostęp do bocznych dróg prowadzących do Perth sprawiały, że był to doskonały obszar do nielegalnej produkcji alkoholu (moonshining), dlatego jest całkowicie możliwe (a nawet prawdopodobne), że Forbes znał tajniki produkcji whisky, zanim zaczął działać legalnie. Destylarnia pozostała związana z pierwotnym zgrupowaniem do 1933 roku, kiedy to rodzina Mackintosh sprzedała ją jako (ledwo) działające przedsiębiorstwo słynnej firmie blendingowej William Whiteley. Nigdy do końca nie wyjaśniono, dlaczego Whiteley kupił tak małą destylarnię – przez wiele lat była to najmniejsza w Szkocji. Firma zbudowała solidny biznes w USA podczas prohibicji dzięki swojemu blendowi King’s Ransom, a to za sprawą powołania przez Whiteleya nikogo innego jak bossa mafii Franka Costello na swojego przedstawiciela handlowego w USA. Pięć lat później współpracownik Costello, Irving Haim, przejął Edradour jako właściciel, a Costello (i jego firma) otrzymywali udział w sprzedaży King’s Ransom. To nieco nietypowe porozumienie trwało aż do śmierci Haima w 1976 roku. W 1982 roku destylarnia, ponownie w złym stanie, została sprzedana Campbell Distillers, spółce zależnej Pernod Ricard, która natychmiast otworzyła ją dla zwiedzających. Nadal odgrywała niewielką rolę w blendach aż do 1986 roku, kiedy to po raz pierwszy pojawiła się jako single malt. W 2002 roku Pernod Ricard uznał ją za zbędną i sprzedał niezależnemu bottlerowi Signatory Vintage. Było to idealne dopasowanie. Od tego czasu Signatory zbudowało obszerne magazyny dla własnych beczek, linię butelkującą, salę degustacyjną i rozszerzyło produkcję o mocno torfową odmianę Ballechin. Edradour, jedna z najładniejszych destylarni w Szkocji, pozostaje główną atrakcją turystyczną.