Killyloch Distillery
Miejsce w hierarchii
Krótko o destylarni
Krótkotrwała destylarnia słodowa włączona w skład kompleksu Moffat w Airdrie, obok Glen Flagler.
Historia
Mówi się, że nazwa destylarni wzięła się stąd, że beczki z destylatem produkowanym w tej destylarni z regionu Lowland zostały błędnie ostemplowane jako Killyloch, zamiast Lilly Loch, od nazwy pobliskiego źródła wody.
Alembiki Killyloch zostały włączone do destylarni słodowej Glen Flagler w 1965 roku. Obie destylarnie znajdowały się w kompleksie Moffat w Airdrie, obok destylarni zbożowej Garnheath, a także – później – zakładu blendowania i butelkowania oraz największej komercyjnej słodowni w Europie.
Podczas gdy Killyloch był whisky lekko torfową, jej alembiki produkowały również mocno torfową Islebrae.
Niestety, nigdy nie została zabutelkowana jako single malt za swojego istnienia, a jej alembiki zostały wyłączone z użytku na początku lat 70. XX wieku. Glen Flagler i Garnheath poszły w jej ślady w latach 1985/86, a budynki destylarni zostały ostatecznie zburzone kilka lat później.
Kamienie milowe
- 1964 Publicker Industries zakłada Inver House Distillers i rozpoczyna budowę dużego kompleksu destylarni słodowej i zbożowej w Airdrie
- 1965 Destylarnie Garnheath, Glen Flagler i Killyloch rozpoczynają produkcję w kompleksie Moffat
- 1968 Słodownie skrzyniowe Moffat Wanderhaufen zostają otwarte w Airdrie
- 1978 Słodownie Moffat zostają sprzedane Associated British Maltsters
- 1985 Alembiki Glen Flagler milkną
- 1986 Garnheath również zostaje zamknięta po 22 latach działalności
- 1988 Kompleks Moffat zostaje zburzony z wyjątkiem magazynów i zakładów butelkowania
- Alembiki Killyloch zostają wyłączone z użytku
