Ledaig — Whiskypedia — WhiskyPolska

O destylarni

Torfowy single malt, alter ego Tobermory, czerpie swoją nazwę od pierwotnej nazwy destylarni z Mull.

Historia

Choć współczesna inkarnacja marki pojawiła się dopiero w 2007 roku, jej historia sięga 1798 roku, kiedy John Sinclair założył destylarnię Ledaig na wyspie Mull. Na początku XIX wieku Ledaig dobrze prosperowała, jednak do 1837 roku popadła w trudności i została wyłączona z produkcji na 41 lat. Została ponownie otwarta w 1878 roku i działała pod zarządem kolejnych właścicieli, aż do zakupu w 1916 roku przez Distillers Company Limited. Zaledwie 14 lat później została ponownie zamknięta. Mało prawdopodobne konsorcjum, składające się z firmy żeglugowej z Liverpoolu, producenta sherry i innych zagranicznych podmiotów, zakupiło i wyremontowało destylarnię, zmieniając jej nazwę na Tobermory. Nazwa Ledaig, jak się wydawało, miała przejść do historii. Nastąpił kolejny okres ciszy, tym razem kilka budynków przekształcono w apartamenty wakacyjne – niektóre z nich służyły jako magazyny sera – ale obiekt został ostatecznie uratowany w 1993 roku, kiedy przejął go obecny właściciel, Burn Stewart Distillers. Przed zaangażowaniem Burn Stewart, destylarnia przechodziła okresy produkcji zarówno whisky torfowych, jak i nietorfowych, ale po przejęciu kontroli – i usunięciu wszelkich pozostałości sera z obiektu – firma podjęła skoordynowane wysiłki w celu rozdzielenia destylacji, produkując torfowy destylat przez sześć miesięcy w roku, a nietorfowy przez pozostałą część. W 2007 roku Burn Stewart przywrócił pierwotną nazwę Tobermory pod marką Ledaig, która została wprowadzona jako mocno torfowy 10-letni single malt, w kontraście do nietorfowej Tobermory. Dziesięć lat później wprowadzono 18-letnią edycję o bardziej owocowym, sherry-owym profilu niż jej młodsza siostra. W 2015 roku ukazała się limitowana edycja 42-letniego Ledaig Dùsgadh w cenie 3000 funtów za butelkę. Z nazwą oznaczającą „przebudzenie” w języku gaelickim, ta edycja zawiera część pierwszego destylatu wyprodukowanego, gdy Tobermory została ponownie otwarta w 1972 roku przez to niezwykłe konsorcjum.

Kamienie milowe

1798 John Sinclair zakłada browar-destylarnię na Mull, którą nazywa Ledaig.
1837 Destylarnia upadła i pozostawała nieczynna przez 41 lat, zanim została ponownie otwarta w 1878 roku.
1916 Po serii zmian właścicielskich obiekt zostaje kupiony przez DCL, która wyłącza go z produkcji w 1930 roku.
1972 Destylarnia Ledaig zostaje ponownie otwarta, ale tylko na trzy krótkie lata, zanim jej właściciel ogłasza upadłość.
1979 Obiekt zostaje zakupiony przez Kirkleavington Property i ponownie otwarty jako Tobermory.
1982 Trzy lata później destylarnia zostaje ponownie zamknięta, a jej budynki przekształcone w apartamenty wakacyjne.
1993 Destylarnia Tobermory zostaje przejęta przez Burn Stewart Distillers za 800 000 funtów.
2007 Ledaig 10-letni zostaje wprowadzony jako torfowa edycja.
2013 Burn Stewart zostaje kupione przez Distell.
2014 Ledaig 18-letni zostaje wprowadzony.
2015 Ukazuje się 42-letni Ledaig Dùsgadh.