Loch Lomond

Loch Lomond została założona przez swojego poprzedniego właściciela, aby być samowystarczalną destylarnią Szkocji. Zamiast grać w typową grę wymiany produkowanego spirytusu na zbożowe i słodowe komponenty do własnych blendów, sama wytwarzała wszystkie potrzebne składniki. To wymagało innowacyjności.

Powstała w wyniku boomu budowlanego destylarni w latach 60. XX wieku, Loch Lomond została zbudowana w 1966 roku w ramach wspólnego przedsięwzięcia Duncana Thomasa, amerykańskiego właściciela [obecnie zburzonej] destylarni Littlemill, oraz firmy Barton Brands z Chicago. Amerykańska firma przejęła pełną kontrolę w 1971 roku, ale zamknęła ją w 1984 roku, gdy boom zamienił się w kryzys. Rok później przeszła w ręce Inver House, zanim ta odsprzedała ją Glen Catrine Bonded Warehouse Ltd w 1986 roku. Firma dodała Glen Scotia do swojego portfolio w 1994 roku. Glen Catrine było ramieniem odpowiedzialnym za butelkowanie i leżakowanie firmy Bulloch & Co, dobrze ugruntowanej firmy zajmującej się blendingiem i sprzedażą detaliczną, która była właścicielem marki High Commissioner, a z czasem także Glen’s Vodka. Pod własnością Glen Catrine, Loch Lomond stała się najbardziej elastyczną – i prawdopodobnie najbardziej innowacyjną – destylarnią w Szkocji. Jej specjalizacja w produkcji private label i działalności eksportowej oznaczała jednak, że jej operacje nigdy nie były szeroko relacjonowane ani rozumiane. Firma została sprzedana w 2014 roku za nieujawnioną kwotę (szacowaną na dziesiątki milionów) firmie private equity Exponent, której nowym działem destylacyjnym, Loch Lomond Group, kierują byli dyrektorzy Diageo.