Aultmore

Intensywność to cecha, która pomaga zdefiniować Aultmore. Jej brzeczka jest klarowna, fermentacje długie, ale alembiki są stosunkowo małe, z ramionami lyne arms skierowanymi w dół.

Pijąc lokalnie, nigdy nie poprosiłbyś o Aultmore, lecz o „dram z drogi do Buckie”. Położona w ustronnym miejscu, na trasie prowadzącej z tego portu rybackiego do Keith, aż do niedawna była rzadkością jako single malt. Zbudowana przez przedsiębiorczego Alexandra Edwarda [patrz Craigellachie] w 1896 roku, zawsze miała służyć do produkcji blendów. W 1923 roku stała się częścią posiadłości John Dewar & Sons i pozostaje nią do dziś. W rzeczywistości, jest tak wysoko ceniona jako whisky do blendów, że mówi się, iż kiedy Bacardi kupowało Dewar’s od Diageo, było gotowe wycofać się z transakcji, jeśli Aultmore nie zostałoby włączone. Całkowicie odnowiona w latach 70., łatwo ją zlekceważyć jako niewiele więcej niż funkcjonalny zakład, ale charakter jej single maltów, które teraz wreszcie otrzymują oficjalne wydania, pokazuje, co blenderzy trzymali dla siebie przez te wszystkie lata.