Glenkinchie

Zapach new make’u z Glenkinchie zmyli tych, którzy utożsamiają whisky z regionu Lowland z delikatnością niczym pajęcza nić. Na tym etapie Glenkinchie jest dalekie od tego.

Bracia Rate, założyciele Glenkinchie, rozpoczęli swoją legalną przygodę z produkcją whisky w 1825 roku, otwierając pobliską destylarnię, którą nazwali Milton. Podobnie jak w przypadku wielu ówczesnych destylarni, nazwa wskazuje na pierwotne przeznaczenie terenu, a także sugeruje, że każdy, kto w tamtym czasie prowadził młyn, był prawdopodobnie doskonale świadomy (nielegalnej) produkcji whisky. Bracia Rate zbudowali następnie bardziej znaczącą destylarnię na obecnym terenie w 1837 roku, nazywając ją Glenkinchie. (Uważa się, że nazwa Kinchie pochodzi od de Quincey, rodziny, która pierwotnie była właścicielem posiadłości; jeden z jej przodków, Thomas de Quincey, napisał Confessions of an English Opium Eater.) Ich projekt, podobnie jak wiele innych, upadł, a w 1853 roku zbankrutowali, a teren został przekształcony w tartak. Dopiero w 1881 roku wznowiono produkcję whisky, kiedy to grupa inwestorów z Edynburga, widząc wzrost sprzedaży blended whisky, zaangażowała się w przedsięwzięcie. Pod okiem majora Jamesa Greya zakład został przebudowany i rozbudowany do obecnej formy w 1890 roku. W 1914 roku Glenkinchie połączyło siły z innymi destylarniami z regionu Lowland: Rosebank, St Magdalene, Grange i Clydesdale, tworząc Scottish Malt Distillers. W 1925 roku, po dalszych rozbudowach, SMD połączyło się z DCL, tworząc najpotężniejsze konsorcjum w branży szkockiej whisky. Firma ta ewoluowała później w Diageo. Słodownie Glenkinchie pozostawały otwarte do 1968 roku. Budynki te zostały od tego czasu przekształcone w muzeum, które zawiera niezwykły model działającej destylarni, zbudowany przez SMD w 1925 roku na wystawę British Empire Exhibition. Jej czas jako marka single malt nadszedł dopiero w 1998 roku, kiedy to została wybrana, wyprzedzając Rosebank, jako przedstawiciel regionu Lowland w ramach kolekcji Classic Malt Selection firmy Diageo. W 2018 roku Diageo ujawniło plany wydania 150 milionów funtów na modernizację obiektów turystycznych, w tym nowego centrum marki Johnnie Walker w Edynburgu oraz ulepszonych centrów dla zwiedzających w Glenkinchie, a także w Clynelish, Cardhu i Caol Ila, reprezentujących regionalne style obecne w Walkerze. Czerwony ceglany magazyn Glenkinchie zostanie przekształcony w wielopoziomowe centrum dla zwiedzających, obejmujące salon powitalny, sklep, bar i salę do nauki robienia koktajli, salę degustacyjną oraz „doświadczenie pobierania z beczki”. Niektóre budynki zostaną wyburzone, aby stworzyć nowy ogród.