Glengoyne

Mała destylarnia w stylu farmy, położona u podnóża Dumgoyne, najbardziej wysuniętego na zachód pasma Campsie Fells, Glengoyne od dawna odgrywała znacznie większą rolę, niż wskazywałby na to jej rozmiar.

Destylarnia stoi w tym miejscu od 1833 roku, kiedy to rodzina Edmonstone (główni właściciele ziemscy w okolicy) rozpoczęła produkcję, przekazując kontrolę rodzinie MacLelland w latach 50. XIX wieku, która z kolei sprzedała ją firmie Lang Bros, blenderowi z Glasgow, w 1876 roku. To oni zmienili pierwotną nazwę destylarni, Burnfoot, na Glen Guin, która została zangielszczona na Glengoyne w 1905 roku.

Odgrywała kluczową rolę w blendach Lang Brothers [najbardziej znanym był Supreme] oraz w blendach Robertson & Baxter (obecnie Edrington). Ta druga firma kupiła Lang Brothers w 1965 roku.

Butelkowanie single maltów rozpoczęło się na początku lat 90. XX wieku, kiedy Glengoyne była promowana jako „nieatorfowany single malt”, podczas gdy wiele uwagi poświęcano również faktowi, że geograficznie destylarnia znajduje się w regionie Highlands, a jej magazyny, bezpośrednio po drugiej stronie drogi, w Lowlands.

Edrington uznał ją za zbędną w 2003 roku, sprzedając ją Ianowi MacLeodowi za 7,2 miliona funtów. Jej nowy właściciel następnie (i z sukcesem) skupił się na rozwijaniu marki jako single malt oraz destylarni jako wielofunkcyjnej atrakcji turystycznej. Obecnie odwiedza ją ponad 50 000 turystów rocznie.