Coleburn

Ta skromna destylarnia ze Speyside była bardziej znana ze swoich prac eksperymentalnych niż z whisky single malt.

Destylarnia Coleburn narodziła się podczas ostatniego wielkiego boomu destylacyjnego lat 90. XIX wieku i zaliczana jest, obok Knockando, Lochside i wielu innych, do dzieł wizjonerskiego wiktoriańskiego architekta, Charlesa Doiga.

Destylarnia została założona w 1897 roku w Longmorn, pięć mil na południe od Elgin, przez John Robertson & Son. Początkowo wyposażono ją w dwa miedziane alembiki, które rozpoczęły pracę dwa lata później.

W 1915 roku Coleburn została sprzedana Clynelish Distillery Company, której współwłaścicielami byli John Risk, John Walker & Sons oraz DCL. Dziesięć lat później DCL wykupiło udziały Riska w firmie, włączając zarówno destylarnię Clynelish, jak i Coleburn do nowo utworzonej Scottish Malt Distillers. Wkrótce potem DCL udzieliło licencji na Coleburn swojej spółce zależnej, J&G Stewart z Edynburga.

Niestety, kryzys nadprodukcji whisky (tzw. whisky loch) w latach 80. doprowadził do zamknięcia wielu destylarni, w tym Coleburn. Pomimo renowacji w latach 60., jej pogarszający się stan wyposażenia sprawił, że stała się głównym celem do zakonserwowania przez DCL w 1985 roku.

Licencja destylacyjna Coleburn została ostatecznie cofnięta w 1992 roku, a choć kilka lat później Diageo złożyło propozycje przekształcenia budynków destylarni w mieszkania i domy, zostały one po cichu wycofane.

W 2004 roku bracia Dale i Mark Winchester nabyli budynki destylarni z ambitnymi planami przekształcenia Coleburn w centrum rozrywki, obejmujące hotel, spa, salę koncertową i sklepy. Chociaż plany budowy hotelu i spa (a nawet butikowej destylarni na terenie obiektu) wciąż są aktualne, magazyny typu dunnage Coleburn zostały w 2014 roku wydzierżawione firmie Aceo, właścicielowi niezależnego bottlera Murray McDavid, w celu leżakowania własnych zapasów i wykorzystania jako siedziba firmy.

Bottler, który jest również właścicielem nazwy marki Coleburn pod firmą Coleburn Distillery Ltd, wydał blend pod nazwą destylarni i od tego czasu mówił o swoich zamiarach wydania kolejnych blendów Coleburn, a nawet wznowienia produkcji whisky w destylarni.