Benriach

Podobnie jak w przypadku jej bezpośrednich sąsiadów (Glen Elgin i Longmorn), owocowość stanowi serce charakteru Benriach, objawiając się jako gruszki i brzoskwinie z dodatkową aromatyczną nutą głowy.

„Najlepiej ułożone plany myszy i ludzi często idą na marne” Robert Burns mógł równie dobrze pisać o Johnie Duffie [budowniczym Glenlossie i Longmorn] i jego zamiarze stworzenia imperium produkcji whisky w pobliżu Elgin. Jego destylarnia Longmorn została zbudowana w 1893 roku, a po osiągnięciu wczesnego sukcesu zdecydował, że potrzebna jest kolejna gorzelnia tuż obok. W 1897 roku zbudował Benriach. Niestety, jego wyczucie czasu nie mogło być gorsze. Kryzys Pattisona w 1899 roku, w połączeniu ze spadkiem koniunktury na rynku krajowym, doprowadził do zamknięcia ogromnej liczby destylarni (wiele z nich dopiero co otwarto). Benriach była jedną z nich, działając zaledwie przez dwa lata, zanim przez kolejne 65 lat pozostawała w ciszy, a jej duża słodownia była wykorzystywana do zaspokajania potrzeb Longmorn. Poprawa koniunktury w branży whisky w latach 60. sprawiła, że Benriach wznowiła działalność od 1965 roku. Single malt został zabutelkowany w 1995 roku jako część wersji Classic Malts UDV ówczesnego właściciela Seagram, ale wolumeny były ograniczone, a jego reputacja nie była szczególnie wysoka. W rezultacie większość miłośników whisky słodowej ją ignorowała. Kiedy Pernod Ricard przejął dział whisky Seagram w 2001 roku, Benriach została ponownie zamknięta, ale w 2003 roku kupił ją Billy Walker, były dyrektor produkcji Burn Stewart, oraz dwóch południowoafrykańskich przedsiębiorców (co było ironicznym echem prób Duffa założenia produkcji whisky w tym kraju pod koniec XIX wieku). BenRiach Distilling Co. jest obecnie właścicielem samej Benriach, Glendronach (gdzie, nawiasem mówiąc, John Duff był kiedyś menedżerem) i Glenglassaugh. Jako były blender, Billy Walker miał wgląd w prawdziwą jakość Benriach. Selektywna seria butelkowań, łącząca stare (z czasów Seagram), bardzo młode (z okresu ich własności) i torfowe (z obu okresów), okazała się objawieniem dla miłośników whisky słodowej. Szybko stała się silnym graczem na rynku globalnym. Dziś destylarnia ponownie działa z pełną mocą, a w 2013 roku ponownie otwarto słodownie podłogowe. Destylarnia została przejęta przez Brown-Forman, jednego z największych amerykańskich producentów win i alkoholi, w 2016 roku wraz z przejęciem całej firmy BenRiach Company przez tę firmę z Louisville.