Braeval Distillery

Braes of Glenlivet było głównym miejscem nielegalnych destylarni w XVIII i XIX wieku, a jeśli wierzyć lokalnym pogłoskom, praktyka ta trwała aż do stosunkowo niedawna. Ten odległy, osłonięty, wysoko położony teren pastwisk był idealny do nielegalnej produkcji alkoholu – pierwsza droga do „the Braes” została zbudowana dopiero w latach 60. XX wieku. Destylarnia powstała w 1972 roku.

Miejsce to zostało wybrane przez Seagram – wówczas wciąż dążącego do The Glenlivet – rzekomo ze względu na jakość wody. Co ciekawe, pierwsze zacieranie odbyło się zanim dach destylarni został ukończony, ponieważ prezes miał przybyć z Kanady, aby obejrzeć swoje „nowe dziecko”.

Była to jedna z pierwszych w pełni zautomatyzowanych destylarni w Szkocji i jedna z pierwszych, która mieściła cały sprzęt w jednej otwartej przestrzeni. Chociaż posiada dach w kształcie pagody, nigdy nie odbywało się w niej słodowanie.

Stała się częścią portfolio Pernod Ricard, gdy firma przejęła dział whisky szkockiej Seagram w 2000 roku. W następnym roku nowy właściciel zamknął ją na sześć lat. Obecnie pracuje z pełną wydajnością.

Pierwotnie znana jako Braes of Glenlivet, zmieniła nazwę na Braeval, aby uniknąć pomyłek z bardziej znanym sąsiadem.