Glenugie

Niegdyś najbardziej wysunięta na wschód destylarnia Szkocji, która padła ofiarą tzw. whisky loch z lat 80.

Glenugie, niegdyś najbardziej wysunięta na wschód destylarnia whisky w Szkocji, była także jedną z czterech zaginionych destylarni w rejonie Peterhead (Glenaden, Kirktown, Longside), który słynął z przemysłu rybnego i dwóch portów zaprojektowanych przez słynnych architektów Thomasa Telforda i Johna Smeatona. Ta nadmorska destylarnia, pierwotnie nazywana Invernettie, została wzniesiona w pobliżu wybrzeża Peterhead przez Donald McLeod & Co w 1831 roku, jednak przez całe swoje 150-letnie istnienie była nieustannie hamowana przez serię nieudanych właścicieli. Donald McLeod zarządzał Invernettie zaledwie przez trzy lata, zanim została wyłączona z użytku. Glenugie Distillery Co., która nabyła teren w 1837 roku, przekształciła ją w browar. Pozostała w tym stanie do 1875 roku, kiedy to przejęła ją Scottish Highland Distillery Co. Ltd, która ponownie zainstalowała sprzęt do destylacji i zmieniła jej nazwę na destylarnia Glenugie. Sytuacja zaczęła się poprawiać, ale niestety nowy właściciel Glenugie nie zdołał utrzymać działalności i firma została zlikwidowana, a destylarnia sprzedana George Whyte & Co w 1879 roku. Zła passa trwała, a dwa lata po zakupie Glenugie, George Whyte & Co została zajęta. Dopiero około 1884 roku, kiedy Simon Forbes przejął licencję, losy Glenugie zaczęły wyglądać pomyślnie. Forbes zainwestował w tak „znaczne ulepszenia i rozbudowę”, że urzędnicy celni opisywali destylarnię jako jedną z najlepszych w północnej Szkocji. Forbes prowadził destylarnię co najmniej do 1915 roku, przeprowadzając Glenugie przez konsekwencje krachu Pattisona na początku wieku. Ostatecznie została sprzedana Glenugie Distillery Ltd w 1923 roku, zanim w 1937 roku przejął ją londyński destylator Seager Evans & Co. Grupa została przejęta przez nowojorską Schenley Industries w 1956 roku, a szkockie destylarnie Seager zostały przeniesione do jej spółek zależnych Strathclyde i Long John Distilleries. W 1970 roku Seager Evans zmieniła nazwę na Long John International, a pięć lat później firma została zakupiona przez brytyjskiego browarnika Whitbread. Glenugie pozostawała w ciągłej eksploatacji, choć padła ofiarą konsekwencji tzw. whisky loch z lat 80., zamykając się na dobre w 1983 roku. Jej budynki zostały podzielone i sprzedane dwóm firmom naftowym z Morza Północnego. Nazwa marki Glenugie jest obecnie własnością Chivas Brothers.