Glen Mhor

Gdy można ją znaleźć, Glen Mhor to wyrazisty, „mięsisty” single malt.

W 1892 roku, gdy John Birnie, ówczesny menedżer destylarni Glen Albyn (położonej naprzeciwko), nawiązał współpracę biznesową z Charlesem Mackinlayem, blenderem z Leith, najwyraźniej kierował się względami komercyjnymi. Nowa destylarnia została zaprojektowana przez czołowego architekta tamtych czasów, Charlesa Doiga, i zlokalizowana między Kanałem Kaledońskim a linią kolejową, co zapewniało jej doskonałe połączenia komunikacyjne. W 1920 roku firma Mackinlay & Birnie zakupiła destylarnię Glen Albyn.

Co nietypowe, destylarnia pozostawała napędzana wodą aż do lat 50. XX wieku, a w 1954 roku zainstalowano w niej słodownie Saladina.

W 1972 roku destylarnia stała się późnym nabytkiem w portfolio DCL, choć pozostała w rękach tego giganta branżowego tylko do 1983 roku, kiedy to była jedną z kolejnych mniejszych szkockich destylarni, które zostały zamknięte. Trzy lata później została zburzona.

Z perspektywy współczesnej, w której znaczenie turystyki whisky jest kluczową kwestią, fakt, że stolica Highlands nie posiada ani jednej destylarni, może wydawać się dziwny. Łatwo zapomnieć, jak bardzo różnił się ten biznes zaledwie kilka dekad temu.