Oban

Budynek alembików w Oban, podobnie jak w Royal Lochnagar, wskazuje na produkcję ciężkich, siarkowych destylatów.

Oban jest niezwykła, będąc zarówno nadmorską, jak i miejską destylarnią. Jej historia jest nierozerwalnie związana z miastem, w którego High Street jest wciśnięta. Rzeczywiście, to miejsce jest tak stare jak samo obecne miasto. Pod koniec XVIII wieku książę Argyll, chętny do rozwijania działalności gospodarczej na swoich ziemiach, oferował niskie czynsze każdemu, kto zbudowałby dom. Przedsiębiorczy bracia Stevenson (John i Hugh) kupili wyspę Belnahua w 1780 roku, aby wydobywać łupek na potrzeby projektu, który miał wykorzystać ten program zachęt. Nie planowali budować domu, lecz miasto. W 1793 roku wytyczyli to, co jest dzisiejszym Oban, a w jego sercu zbudowali browar. Rok później odnotowano destylację, choć pierwszy oficjalny zapis pochodzi dopiero z 1799 roku. Destylarnia Oban pozostała własnością rodziny do 1866 roku, kiedy to została sprzedana lokalnemu biznesmenowi Peterowi Cumstie, który posiadał ją do 1883 roku, po czym sprzedał ją Johnowi Walterowi Higginowi. Przez cały ten okres jej reputacja rosła, ale transport zawsze był trudny. Chociaż Oban był już wówczas prężnie działającym portem, dostarczenie whisky na główny rynek w Glasgow zajmowało dużo czasu. Ratunkiem okazało się przedłużenie linii kolejowej z Glasgow do Oban w 1888 roku. Dalsze sukcesy na rynku sprawiły, że Higgin przebudował destylarnię – to, co widzimy dzisiaj, to jego projekt. Następnie sprzedał ją w 1898 roku innemu przedsiębiorcy, Alexandrowi Edwardowi [Aultmore, Craigellachie], który zachował własność do 1930 roku, kiedy to została przejęta przez DCL (obecnie Diageo). Bardzo mała destylarnia (posiada tylko dwa alembiki), w latach 60. Oban była na łasce branży, która była w nastroju ekspansywnym, a w 1968 roku DCL ogłosiło, że zostanie zamknięta. Decyzja została jednak cofnięta wraz z budową obecnego budynku alembików w 1972 roku. Wkrótce potem (w 1979 roku) Oban stała się wczesnym graczem w nowej kategorii single malt, wprowadzając 12-letnią edycję. W 1989 roku została ponownie wprowadzona jako 14-letnia, gdy Oban dołączyła do Classic Malts Selection. W tym momencie zaczęła budować swoją znaczącą pozycję na rynku amerykańskim. Obecnie ponad 35 000 odwiedzających przekracza jej progi. Niezły wynik jak na tak małą destylarnię.