Teaninich

Niemal unikalna destylarnia ze względu na brak kadzi zaciernej, Teaninich jest jednym z gigantycznych koni roboczych Diageo, produkującym whisky słodową na potrzeby swoich blendów.

Zbudowana w 1817 roku, Teaninich była wczesną legalną destylarnią, ale jako że została założona przez bohatera wojen napoleońskich i właściciela posiadłości, „Ślepego” Kapitana Hugh Munro, nie jest to niczym zaskakującym. On i jego brat, Generał John Munro, byli znani jako łagodni i troskliwi właściciele ziemscy w regionie brutalnie dotkniętym przez Klirensy Szkockie [zob. Clynelish]. Inny miejscowy człowiek, John Ross, wydzierżawił obiekt w 1869 roku i prowadził go do 1895 roku, kiedy to został przekazany blenderom z Elgin, Munro & Cameron. To powiernicy zmarłego Innesa Camerona sprzedali Teaninich firmie DCL w 1933 roku. Destylarnia była regularnie rozbudowywana – większe alembiki zainstalowano w 1946 roku, zanim ich liczba została podwojona w 1962 roku. W 1970 roku zbudowano nową destylarnię, Teaninich „A Side”, z sześcioma alembikami. Obie części działały jednocześnie do 1984 roku, kiedy to pierwotny obiekt („B Side”) został wyciszony. To samo ma się wkrótce powtórzyć. Zdolność produkcyjna Teaninich ma zostać podwojona do 9 milionów litrów rocznie, a istnieją plany budowy oddzielnej destylarni o wydajności 10 milionów litrów rocznie na tej samej działce.