Mannochmore

Duża destylarnia z sześcioma alembikami, gdzie produkowany jest lekki styl, choć bez oleistego tła charakterystycznego dla jej siostrzanej destylarni, Glenlossie.

Mannochmore to jeden z wyrazów optymizmu lat 60. XX wieku – sytuacja, która obecnie się powtarza. Została zbudowana przez DCL w 1971 roku, aby sprostać rosnącemu międzynarodowemu zapotrzebowaniu na blendy, i podobnie jak jej siostrzana destylarnia, Glenlossie, była ściśle związana z markami Haig i Dimple. Przez lata działała spokojnie, aż do 1996 roku, kiedy jej destylat został użyty w jednym z najbardziej kontrowersyjnych single maltów końca XX wieku – Loch Dhu, czyli „czarnej whisky”. Chociaż pełna historia powstania Loch Dhu nigdy nie została opowiedziana (i raczej nigdy nie zostanie ujawniona), to entuzjastyczne użycie karmelu spirytusowego jest przez większość uważane za najbardziej prawdopodobną przyczynę smolistej czerni. Marka została wycofana wkrótce po jej wprowadzeniu na rynek i pomimo wrogości początkowej reakcji, kiedy się pojawiła, obecnie, być może nieuchronnie, stała się przedmiotem kolekcjonerskim. Zdolność produkcyjna została zwiększona w 2013 roku do 4,5 miliona litrów rocznie dzięki nowej kadzi zaciernej, większej liczbie kadzi fermentacyjnych i parze alembików – co daje łącznie osiem.