Glenlochy

Dziewiętnastowieczna destylarnia single malt z regionu Highland, niegdyś prowadzona przez kanadyjskiego barona whisky Josepha Hobbsa.

David McAndie z Nairn zbudował destylarnię Glenlochy w Fort William w nadziei na załapanie się na końcówkę wielkiego wiktoriańskiego boomu na whisky. Założona w 1898 roku przez jego trafnie nazwaną firmę Glenlochy-Fort William Distillery Co., została zbudowana nad brzegami rzeki Nevis krótko po ukończeniu linii kolejowej West Highland Railway. Dzięki własnym bocznicom kolejowym, Glenlochy była dobrze usytuowana, aby transportować swoją whisky do blenderów w Glasgow z minimalnym wysiłkiem. Zaskakująco jak na tak młodą destylarnię, przedsięwzięcie McAndiego przetrwało krach z początku XX wieku. Jednakże I wojna światowa poważnie zakłóciła produkcję, a destylarnia została zamknięta w 1919 roku na kolejne dwie dekady, w tym czasie została zakupiona przez Thomasa Leslie Rankina i wykorzystana jako baza dla firmy wynajmującej samochody. W połowie lat 30. XX wieku, po zakończeniu prohibicji w USA i wzroście popytu na blended Scotch, kanadyjski przedsiębiorca Joseph Hobbs połączył siły z Hatimem Attarim i Alexandrem Tolmie, aby założyć Associated Scottish Distillers jako spółkę zależną od Train & McIntyre, należącej do National Distillers. W 1937 roku firma, która już wcześniej przejęła Glenury Royal, dodała Glenlochy do swojego portfolio i ponownie otworzyła destylarnię. W następnym roku przejęto destylarnie Glenesk, Benromach i Fettercairn, a destylarnia Bruichladdich Hobbsa również dołączyła do grupy. II wojna światowa mocno uderzyła w Train & McIntyre. Powszechne zakłócenia w produkcji i późniejsze niedobory doprowadziły National Distillers do sprzedaży swoich szkockich aktywów – najpierw Bruichladdich firmie Ross & Coulter w 1952 roku, a pozostałą część firmy, w tym Glenlochy, DCL w następnym roku. Chociaż Train & McIntyre wkrótce została zlikwidowana, Hobbs podniósł się i od razu wrócił do destylacji, przejmując sąsiada Glenlochy, Ben Nevis, w 1955 roku. Do dziś Ben Nevis pozostaje jedyną destylarnią w Fort William. Chociaż w kolejnych latach została zmodernizowana przez DCL, Glenlochy została ostatecznie zamknięta w 1983 roku, gdy firma dążyła do ograniczenia nadmiernej podaży whisky. Nigdy nie została ponownie otwarta. Teren został sprzedany firmie West Coast Inns w 1991 roku pod przebudowę na hotel. Wszystkie budynki Glenlochy zostały od tego czasu zburzone, z wyjątkiem oryginalnych słodowni i pieców do suszenia słodu, które obecnie służą jako mieszkania.