Glen Esk
Highland
Scotland
Właściciel:
Diageo
O destylarni
Prawdopodobnie destylarnia z największą liczbą zmian nazwy w swojej historii, Glenesk funkcjonuje obecnie wyłącznie jako słodownia.
Historia
Jednym z bardziej niezwykłych aspektów historii Glenesk jest liczba nazw, jakie destylarnia zdołała przyjąć w ciągu swoich 104 lat istnienia. Założona na miejscu dawnej przędzalni lnu, rozpoczęła działalność w 1897 roku jako Highland Esk pod własnością handlarza win i alkoholi z Dundee, Jamesa Islesa. Być może przeczuwając spowolnienie na rynku, przekazał ją swojemu partnerowi biznesowemu, Septimusowi Parsonage'owi. Ten z kolei posiadał ją tylko przez dwa lata, zanim sprzedał ją J.F. Caille Heddle'owi, który zmienił jej nazwę na North Esk.
Jak wiele destylarni, milczała podczas I wojny światowej, a następnie została uszkodzona przez pożar. Kiedy ponownie otwarto ją w 1919 roku, funkcjonowała już wyłącznie jako słodownia.
Produkcja whisky wznowiono dopiero w 1938 roku, kiedy to została włączona do stajni Associated Scottish Distilleries przez awanturniczego Josepha Hobbsa [zob. Glenury Royal, Lochside, Ben Nevis]. Natychmiast przekształcili ją w destylarnię whisky zbożowej i, naturalnie, ponownie zmienili jej nazwę, tym razem na Montrose.
Produkcja została wstrzymana podczas II wojny światowej, a w 1953 roku, wraz z wycofaniem się ASD ze szkockiej whisky, stała się częścią DCL, która prowadziła ją sporadycznie jako destylarnię whisky zbożowej przez dekadę. Wraz z ekspansją innych destylarni whisky zbożowej i zapotrzebowaniem na whisky słodową w latach 60., destylarnia została ponownie przekształcona w zakład produkujący whisky słodową w 1964 roku. To oczywiście wymusiło kolejną zmianę nazwy, tym razem na Hillside. Cztery lata później obok zbudowano dużą słodownię bębnową, którą następnie rozbudowano w 1973 roku.
Z jakiegoś dotąd niewytłumaczalnego powodu w 1980 roku jej nazwa została ponownie zmieniona – tym razem na Glenesk – i działała przez ostatnie pięć lat, zanim została zamknięta, a następnie zburzona pod zabudowę mieszkaniową.
Słodownia jednak kontynuowała działalność – i została rozbudowana. Obecnie są częścią grupy Greencore.
Kamienie milowe
- 1897 The distillery, christened as Highland Esk, is established on the site of an old flax mill
- 1898 Founder James Isles sells his share to his business partner, Septimus Parsonage
- 1899 Parsonage sells up to J.F. Caille Heddle, and the distillery is renamed North Esk
- 1914 The distillery closes during WWI
- 1919 The distillery catches fire, and is subsequently used solely as maltings.
- 1939 The distillery is converted to grain whisky production and renamed Montrose
- 1953 Montrose is bought by DCL
- 1964 The site is converted back into a malt distillery and renamed yet again, this time as Hillside
- 1970 A drum maltings is built alongside the distillery
- 1980 The site's name changes again, and is now called Glenesk
- 1985 The distillery ceases operation, but continues as a maltings
- 1997 Glenesk is acquired by Greencore Maltings Group
Własność
Obecny właściciel
Diageo
Greencore
Poprzedni właściciele (9)
James Isles
1897–1898
Septimus Parsonage & Co
1898–1899
JE Caille Heddle
1899–1919
Thomas Bernard & Co
1919–1938
Joseph Hobbs
1938–1953
Distillers Company Limited
1953–1980
William Sanderson & Son
1980–1992
United Distillers
1992–1997
Paul's Malt
1997–1998