Destylarnia Wyburzona

Glen Esk

Highland Scotland
Właściciel: Diageo
O destylarni
Prawdopodobnie destylarnia z największą liczbą zmian nazwy w swojej historii, Glenesk funkcjonuje obecnie wyłącznie jako słodownia.
Historia
Jednym z bardziej niezwykłych aspektów historii Glenesk jest liczba nazw, jakie destylarnia zdołała przyjąć w ciągu swoich 104 lat istnienia. Założona na miejscu dawnej przędzalni lnu, rozpoczęła działalność w 1897 roku jako Highland Esk pod własnością handlarza win i alkoholi z Dundee, Jamesa Islesa. Być może przeczuwając spowolnienie na rynku, przekazał ją swojemu partnerowi biznesowemu, Septimusowi Parsonage'owi. Ten z kolei posiadał ją tylko przez dwa lata, zanim sprzedał ją J.F. Caille Heddle'owi, który zmienił jej nazwę na North Esk. Jak wiele destylarni, milczała podczas I wojny światowej, a następnie została uszkodzona przez pożar. Kiedy ponownie otwarto ją w 1919 roku, funkcjonowała już wyłącznie jako słodownia. Produkcja whisky wznowiono dopiero w 1938 roku, kiedy to została włączona do stajni Associated Scottish Distilleries przez awanturniczego Josepha Hobbsa [zob. Glenury Royal, Lochside, Ben Nevis]. Natychmiast przekształcili ją w destylarnię whisky zbożowej i, naturalnie, ponownie zmienili jej nazwę, tym razem na Montrose. Produkcja została wstrzymana podczas II wojny światowej, a w 1953 roku, wraz z wycofaniem się ASD ze szkockiej whisky, stała się częścią DCL, która prowadziła ją sporadycznie jako destylarnię whisky zbożowej przez dekadę. Wraz z ekspansją innych destylarni whisky zbożowej i zapotrzebowaniem na whisky słodową w latach 60., destylarnia została ponownie przekształcona w zakład produkujący whisky słodową w 1964 roku. To oczywiście wymusiło kolejną zmianę nazwy, tym razem na Hillside. Cztery lata później obok zbudowano dużą słodownię bębnową, którą następnie rozbudowano w 1973 roku. Z jakiegoś dotąd niewytłumaczalnego powodu w 1980 roku jej nazwa została ponownie zmieniona – tym razem na Glenesk – i działała przez ostatnie pięć lat, zanim została zamknięta, a następnie zburzona pod zabudowę mieszkaniową. Słodownia jednak kontynuowała działalność – i została rozbudowana. Obecnie są częścią grupy Greencore.
Kamienie milowe
  • 1897 The distillery, christened as Highland Esk, is established on the site of an old flax mill
  • 1898 Founder James Isles sells his share to his business partner, Septimus Parsonage
  • 1899 Parsonage sells up to J.F. Caille Heddle, and the distillery is renamed North Esk
  • 1914 The distillery closes during WWI
  • 1919 The distillery catches fire, and is subsequently used solely as maltings.
  • 1939 The distillery is converted to grain whisky production and renamed Montrose
  • 1953 Montrose is bought by DCL
  • 1964 The site is converted back into a malt distillery and renamed yet again, this time as Hillside
  • 1970 A drum maltings is built alongside the distillery
  • 1980 The site's name changes again, and is now called Glenesk
  • 1985 The distillery ceases operation, but continues as a maltings
  • 1997 Glenesk is acquired by Greencore Maltings Group
Własność
Obecny właściciel
Diageo
Greencore
Poprzedni właściciele (9)
James Isles 1897–1898
Septimus Parsonage & Co 1898–1899
JE Caille Heddle 1899–1919
Thomas Bernard & Co 1919–1938
Joseph Hobbs 1938–1953
Distillers Company Limited 1953–1980
William Sanderson & Son 1980–1992
United Distillers 1992–1997
Paul's Malt 1997–1998
W katalogu Wszystkie w katalogu