Convalmore

Obecnie zburzona wiktoriańska destylarnia, woskowy i wybornie owocowy Convalmore jest dziś rzadko spotykany jako single malt.

Czwarta z siedmiu słynnych destylarni Dufftown, Convalmore została zbudowana w latach 1893/4 w ramach ostatniej wiktoriańskiej gorączki złota. Jej pierwotni właściciele ponieśli porażkę, a własność przeszła na wiodącego brokera-blendera z Glasgow, W.P. Lowrie, a stamtąd do Jamesa Buchanana, kiedy ten kupił firmę Lowrie. W tym czasie blendy Buchanana, z których najsłynniejszym był wówczas Black & White, miały globalną dystrybucję i w rezultacie, podczas gdy inne nowo powstałe destylarnie zamykano, Convalmore pozostała w produkcji. W 1909 roku destylarnia została uszkodzona w pożarze, a kiedy została ponownie otwarta rok później, zawierała parę alembików (pot stills) i nowy alembik kolumnowy (continuous still), który został zaprojektowany do produkcji whisky słodowej. Niestety, nie ma opisów ani planów tego innowacyjnego projektu, który działał tylko przez pięć lat. Kiedy Buchanan’s dołączyło do DCL w 1925 roku, w ramach Wielkiej Fuzji głównych firm blendingowych z gigantem produkcyjnym, Convalmore dołączyło do dywizji Scottish Malt Distillers [SMD]. Ekspansja miała miejsce w 1964 roku, a moce produkcyjne zostały podwojone dzięki zainstalowaniu drugiej pary alembików wraz z zakładem do produkcji dark grains. Została zamknięta (mothballed) w 1985 roku i sprzedana William Grant & Sons – teren przylega do destylarni Balvenie i Glenfiddich należących do Grant’s. Chociaż budynki Convalmore są nadal wyraźnie widoczne z drogi, całe wyposażenie zostało usunięte.